BTS to grupa idoli, która pisze nową historię Hallyu. Dzięki ich popularności przekraczającej Japonię i resztę Azji aż do Ameryki, a także Europy, rezentują wielką siłę K-Popu. Różnią się od pozostałych piosenkarzy Hallyu, którzy kiedyś doświadczyli gorączki K-Popu z jedną czy dwiema piosenkami. Poplarność BTS konsekwentnie się utrzymuje. 18 kwietnia zostali nominowani drugi rok z rzędu do Billboard Music Awards. Krytycy muzyczni z całego świata przeprowadzają nieskończone analizy, szukając głównych czynników stojących za tą wybuchową choć ciągłą popularnością BTS. Więc w czym tkwi różnica i dlaczego ten fenomen ma miejsce?

Autorka <BTS Artistic Revolution>, Lee Jiyoung jest także jedną z powyższych osób. Fenomen zespołu łączy z teorią filozofa Gillesa Deleuze'a. Przekłada ideę "kłącza" na BTS i ich fandom.

BTS nieprzerwanie ciężko pracują, by dzielić się swoimi codziennymi życiami z fanami za pośrednictwem SNS oraz dokładają wysiłku, żeby odzwierciedlić ich zmartwienia i problemy. Autorka w tym momencie pomyślała o strukturze kłącza. Kłącze to struktura, która rozcina hierarchiczną kolejność centrum i jego otoczenia, formując nową sieć dzięki nieustannemu tworzeniu świeżych połączeń między rzeczami, które wchodzą ze sobą w interakcje. Struktura drzewa od struktury kłącza różni się tym, że drzewo ma wyraźny podział, który dzieli się na centrum i resztę. W strukturze kłącza nie da się wyróżnić jednego centrum. Autorka pisze "BTS nie są w centrum swojej relacji z ARMY. Oni są jak przyjaciele i osoby, które pomagają sobie współistnieć w zdecentralizowanej sieci jaką jest SNS."



Książka analizuje także filozofię muzyki BTS oraz ich popularność przez pryzmat teorii innych renomowanych filozofów, m.in. Benjamina Waltera. Lee Jiyoung uzyskała tytuł doktora filozofii i estetyki filmu na Uniwersytecie Seulskim oraz Uniwersytecie Oksfordzkim, a obecnie uczy na Uniwersytecie Sejong.

Autorka łączy także hierarchiczny system otaczający świat z faktem, że BTS przełamali się przez globalny przemysł z koreańskimi a nie angielskimi piosenkami. Wcześniej wiele idoli pilnie uczyło się angielskiego i aktywnie wplatało ten język do swoich piosenek, by wkroczyć na zagraniczny rynek, ale prawie nikomu nie udało się tego ostatecznie dokonać. Ale patrząc na przypadek BTS, zagraniczni fani akceptują koreańskie piosenki, przejawiając to we wspólnym ich śpiewaniu. Lee Jiyoung pisze "BTS rozerwali angielskojęzyczne centrum, które było wysoko w hierarchii politycznej, ekonomicznej i kulturowej mocy państw pierwszego świata i otaczających ich państw świata trzeciego." Słyszenie koreańskich imion członków BTS i "fanchantowanie" ich piosenek w amerykańskich programach pokazuje, że ścisła hierarchia zaczyna pękać i powstaje iskra umożliwiającą zwrot w kulturowej hegemonii reprezentowanej przez język.

source: 한국경제신문
eng trans: hopekidoki 
pl trans: Kasia @ CRUSHONYOU